ተዐገሠ

verb
1. to restrain oneself, contain oneself; to abstain
ለእመ፡ ኢይክላ፡ ተዐግሦ፡; ዘይኄሊ፡ ከመ፡ ይትዐገሥ፡; ደናግል፡ ወመዓስብ፡ ይትዔገሣ፡ ወእመሰ፡ ኢክህላ፡ ተዐግሦ፡ ለያውስባ፡; ተዐግሦ፡; ተዐገሥ፡ እምፍትወተ፡ እኩይ፡;
2. to hold back, check oneself; to contain oneself, hold back
ተዐጊሦ፡; እትዔገሥ፡;
3. Followed by the acc. or በ፡ of an emotion or bodily part: to restrain, check, hold back, as: ተዐገሣ፡ ለመዐት፡ Sir. 1:23; ዘኢይትዔገሥ፡ በከናፍሪሁ፡ ἄστεγος χείλεσιν Prov. 10:8.
ተዐገሣ፡ ለመዐት፡; ዘኢይትዔገሥ፡ በከናፍሪሁ፡;
4. to endure, last; to persevere, persist; to be steadfast, be firm
ተዐገሥ፡; ተዐገሥ፡ ምስሌሁ፡; ተዐገሡ፡ ዓዲ፡ ኀሙሰ፡ መዋዕለ፡; አልቦ፡ ዘይትዔገሥ፡ ወይነብር፡ ለዝሉፉ፡; እመ፡ ተዐገሡ፡ በሥርዐትየ፡; እለ፡ ይትዔገሡኒ፡;
5. to remain, abide; patiently; to wait for, expect
ተዐጊሦ፡; ተዐገሥ፡ እንከ፡ እንግርከ፡; ተዐገሠኒ፡; እለ፡ ይትዔገሥዎ፡; ዘይትዔገሦ፡ ለእግዚአብሔር፡;
6. to delay, hesitate
7. to delay, detain; to put off, delay, postpone
ቀኖና፡ ይቤ፡ ሶበ፡ ተወልደ፡ ሕፃን፡ ጥዑየ፡ ይትዐገሡ፡ አጥምቆቶ፡; ይትዐገሥዎ፡ ለወልድ፡; እስከ፡ ፵ ወለወለት፡ እስከ፡ ፹ መዋዕል፡;
8. patient; long-suffering, forbearing; to be; to bear patiently, endure patiently; to tolerate, endure, bear
ይትዔገሥ፡ መንፈሱ፡; ለሕማምክሙ፡ ተዐገሡ፡; ይትዔገሦሙ፡ እግዚአብሔር፡; ለነዳይ፡ ተዐገሦ፡; ተዐገሥኮሙ፡ ዓመታተ፡ ብዙኀ፡;
9. to withstand, hold out against, endure
መኑ፡ ይትዔገሣ፡ ለዕለተ፡ ምጽአቱ፡; ተዐግሦት፡; ኢይክል፡ ተዐግሦ፡ በፍኖት፡;
10. to bring, carry through, convey; to endure, suffer, bear; to suffer, endure; to endure, undergo
Derived Root Verbs
None
Derived Nouns
None