አስተፋቀረ

verb noun
1. amorem, amicitiam, conciliare
አስተፋቀርክዎ፡ ምስለ፡ ንጉሥ፡ አውግስጦስ፡;
2. to, toward
ሰይጣን፡ ቀንአ፡ ላዕሌሃ፡ ወአስተፋቀራ፡ ምስለ፡ ፩ መነኮስ፡ እስከ፡ አማሰነት፡ ድንግልናሃ፡;