አጥበቀ

verb noun
1. affigere, agglutinare
ውስተ፡ አረፍት፡ አጥበቆ፡ ወጸንዖ፡ በኀጺን፡; አጥበቃ፡ ለምትርት፡ የማኑ፡;
2. impingere
አጥበቃ፡ በምድር፡;