አጥበበ

verb noun
1. sapientem, prudentem reddere, sapientia, intelligentia, disciplina imbuere, erudire, instituere
ልበ፡ ጠቢብ፡ ያጠብብ፡ አፉሁ፡; ያጥብቦሙ፡; መቅሠፍት፡ ወተግሣጽ፡ በኵለሄ፡ ያጠብብ፡; አብዳነ፡ አጥብብ፡; መጽሐፈ፡ ወታየድዐከ፤ አፍቅራ፡ ወታጠብበከ፡; በ፡; አጥበበታ፡ ለለዕለት፡ ወለለሌሊት፡ በትምህርተ፡ ቤተ፡ ክርስቲያን፡; አጥበበነ፡ አእምሮ፡ ዚአሁ፡;