ዐጠነ

verb
1. I,1 Subjunctive ይዕጥን፡ (rarely ይዕጠን፡ as Jer. 11:13 var.) to burn incense, offer incense, fumigate, Exod. 30:7; Exod. 30:8; Jer. 51:15; Luke 1:9; Lit. 161:3ff.; with ለ፡ of a deity.
ሦዑ፡ ወዐጠኑ፡ ለአጋንንት፡; ሶበ፡ ኀደግነ፡ ዐጢነ፡ ለንግሥተ፡ ሰማይ፡; ዐጢነ፡ ዕጣን፡; ከመ፡ ይዕጥን፡ ዕጣነ፡; ተዐጥን፡ መቃብረ፡ በትእምርተ፡ መስቀል፡; መንበረ፡ ልዑል፡ የዐጥኑ፤ ወቃለ፡ ፈጣሪ፡ ይሰምዑ፤ ብፁዓን፡ ካህናት፡ ጽርሐ፡ አርያም፡ የኀድሩ፡; ካህን፡ ይዕጥን፡ ወንጌለ፡ ፫ ጊዜ፡;
Derived Root Verbs
ተዐጥነ
Derived Nouns
ዕጣን, ዕጥነት, ምዕጣን, ማዕጠንት