ዕርፍ

noun
1. spoon; snail
ግበር፡ እዴከ፡ ላዕለ፡ ዛቲ፡ ዕርፈ፡ መስቀል፡; ለሠሪዐ፡ ሥጋሁ፡ ወደሙ፡; ዲያቆን፡ ኢያጥምቅ፡ ወኢያቅርብ፡ በእዴሁ፡ ዘእንበለ፡ እምጽዋዕ፡ በዕርፈ፡ መስቀል፡;
2. plowshare; plow
ዘያጸንዕ፡ ዕርፎ፡; ወዕርፈ፡ ወመንኰራኵረ፡; እለ፡ ሐረስዋ፡ ለምድር፡ በዕርፈ፡ መስቀል፡ ወዘርኡ፡ መዝገበ፡ ቃልከ፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ ምድር፡;
3. It is doubtful what ዕርፍ፡ means in the passage Feth. Neg. 33,4, namely: they shall not sell weapons to a robber, nor an ዕርፍ to a thief (ወኢዕርፈ፡ ለጕሕላዊ።).
ወኢዕርፈ፡ ለጕሕላዊ።;