ጠብዐ

verb noun

ጠብዐ

verb noun
1. propensum, promtum esse, lubentem se praestare, sponte facere, dare
ወጠብዑ፡ መላእክት፡; በየዋህ፡ ልብ፡ ጠባዕኩ፡ ዘንተ፡ ኵሎ፡; ወ፡; ወይጥባዕ፡ ወይንሣእ፡ መስቀለ፡ ሞቱ፡;
2. audere
ጠብዑ፡ ነጊረ፡;
3. firmiter sibi proponere, proposuisse, perseverare in proposito
ተቃተሉ፡ ጠቢዖሙ፡; ለ፡; ንጥባዕ፡ ለመዊት፡ ወናጥብዕ፡ ኀቤሁ፡; ወጠብዐ፡ ጢጦስ፡ ለፀብእ፡ ወአኀዘ፡ ያጥብዖሙ፡ ወያጽንዖሙ፡;
4. fidenti animo esse
ጥባዕ፡ ወኢትፍራህ፡; ጠብዐ፡ ልቡ፡;

ጠብዐ

xref noun