ጥእጡእ

noun noun
1. bene dispositus, compositus, concinnatus, rectus
እምድኅረ፡ ተንሥአ፡ በሣልስት፡ ዕለት፡ አእኰቶ፡ ለአብ፡ እንዘ፡ ይብል፡ ዘአምላክ፡ ቃል፡ ጥእጡእ፡ ከመዝ፡; ብእሴ፡ ባሕታዌ፡ ፍሉጠ፡ እምሕዝብ፡ ዘቦቱ፡ ልሳን፡ ጥእጡእ፡ ወዘፍኖቱ፡ ርቱዕ፡; ጥእጡአ፡; አንስት፡ ይሰርገዋ፡ ጥእጡአ፡ በዘይደሉ፡ ሰርጐ፡ ትሕትና፡; ጥእጡእ፡ ዘ፡ ጽፍጥ።;